دارو ندارم یه دله اونم فدای خنده هات

زندگی بر و قسمت است قسمت اول در انتظار قسمت دوم

                                                            و قسمت دوم در حسرت قسمت اول

                گلش تویی  خارش هر چی نامرده

                                                               صفا تو سالار

دوست دارم در یک شب سرد زمستانی مرگ سراغم آید :                                         

                                 ای کسانی که مسوول دفن من هستید                                  

پارچه سیاهی بر روی تابوتم بیندازید

که همه بدانند زندگی من پر از سیاهی و تباهی بوده است

دستهایم را از تابوت بیرون آورید که همه بدانند دست خالی از دنیا رفته ام

چشمانم را باز بگذارید تا عشق من بداند که چشم انتظار از دنیا رفته ام

و در آخر تکه یخی به شکل چشم در آورید و بر روی قبرم بگذارید

تا با طلوع اولین اشعه خورشید به جای آن کسی که دوستش داشتم گریه کنم...

 که تا اخر عمر بامن خواهد ماند! گفتم کيستي؟

گفت : غم . خيال ميکردم غم نام عروسکي است

که ميتوان باآن بازي کرد.

ولي حالا فهميدم که : خود عروسکي هستم بازيچه ي دست غم

                ولي ميتونيم به دلمون ياد بديم كه اگه شكست

                لبه هاي تيزش دست اوني رو كه شكستش نبره

         مردمانش اعصا از کور میدزدند

                                منه نادان خوش باور

                                            محبت  را جستجو دارم

            نه حافظ می خوانم

                  نه شمس

                نه حتی سهراب

                                فقط تو ....

دیشب به یاد تو

          هفت آسمان را

            به جستجوی ستاره ات

                                         بوئیدم...

        سرت را روی شانه ام بگذار

        دیگر برایت

                     تا حالا فکرشو کردی چه خوب می شه که برگردی؟  

                             تو هم منو شكستي ولي اشكالي نداره،

                                                                                    حالا خاك زير پاتم

من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشت٬ در تهاجم

با زمان ٬آتش زدم ٬کشتم .من بهار عشق را دیدم ولی

باور نکردم ٬ یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم ٬

من ز مقصدها پی مقصودهای پوچ افتادم ٬تا تمام

خوبها رفتند و خوبی ماند در یادم ٬ من به عشق

منتظر بودن همه صبر قرارم رفت ٬ بهارم رفت ٬

عشقم مرد و یارم رفت  .

فقط همین ................

هرگز مگذارکه خنده تو باعث گریه دیگری شود

کودکي با پاهاي برهنه بر روي برفها ايستاده بود

 و به ويترين فروشگاهي نگاه مي کرد زني در حال عبور او را ديد .

او را به داخل فروشگاه برد و برايش لباس و کفش خريد و گفت:

مواظب خودت باش

 کودک پرسيد: ببخشيد خانم شما خدا هستيد؟ زن لبخند زد

و پاسخ داد: نه

 من فقط يکي از بنده هاي خدا هستم کودک گفت:مي دانستم

 با او نسبت داريد

هيچ کس اشکي براي ما نريخت

هر که با ما بود از ما مي گريخت

چند روزي هست حالم بدنيست

حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روي زمين زل مي زنم

گاه بر حافظ تفاءل مي زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياري داشتيم

خود غلط بود آنچه مي پنداشتيم

تا حالا هیچ به این موضوع فکر کردی :

که از این دنیا چی می خوای ؟             حتما می گی :     درس می خونم میرم سرکار

بعدش چی ؟ واسه کی واسه چی زنده ای ؟        برای خودم سواله کاری به کار دیگران ندارم

هیچ چیزم کم نداشتم وندارم هر چی که بخوام و اراده کنم بدست میارم

 اما واسه چی ؟ به خاطر کی؟

خیلی دیر اومدم اما زود دارم میرم   خیلی اشک ریختم اما زیاد نخندیدم

خیلی غصه خوردم واسه کسی هم درد دل نکردم خیلی حرفا شنیدم اما زخم زبون نزدم

خیلی تنها بودم اما می دونم تنهایی هم عالمی داره   می دونم دل من دیگه طاقت نداره

وقتی به خودم فکر می کنم اشکام جاری می شه این چه سرنوشتیه همش غم و غصه

که چی بشه تو این دنیا به هر کی دل می بندی یه روزی می ذاره میره

 پس غم چی رو میخورم خودمم نمی دونم آخه انسان چیه؟

از چی بوجود اومده دلش سنگه یا ..............  

هزاران دلیل و اماهای دیگر اما دیگه هیچ اهمیتی نداره

چون بد جور دلم گرفته بد جوری دلم لک زده واسه اون روزهایی

که به هیچ چیز فکر نمی کردم اما حالا حتی واسه نوشتن هم دلم تنگه

 واسه یه  لبخند خوب و شیرین واسه .............

   اگه سنگدلی رسم زمونه هستش پس اشک ریختن آدما واسه چیه

حسرت خوردن دیگه چیه ؟ تا می تونی خوش باش چون یه روزی می رسه که می گی

توی خونه تنهام  بیرون تنهام توی فکردن تنهام من همیشه تنهام آتیش میگیری وقتی

یه دوستی  اینو بهت میگه آتیش میگیری وقتی می بینی یه دوستی بد جوری غم وغصه داره

اما فقط میتونی بهش بخندی یه لبخند تلخ و مسخره وار

 چون می دونی تو هم یه روزی مثل اون می شی چون اونم یه روزی مثل تو بود.........

.......................................................................................................

كاش مي توانستم بگويم چقدر دلتنگ لحظاتي هستم كه ساده از آن گذشتم

زندگي در حالي سپري مي شود كه نمي دانم آيا فردايي هست يا نه ؟

و من به اين اميد زنده ام كه يك روز به او برسم و سرود زندگي را زمزمه كنم

  شکلات :

من بودم و اون  از  یه لبخند شروع شد:

 گفتم دوست گفت دوست گفتم دوست دوست گفت باشه دوست دوست

گفت تا کجا تا چه وقت گفتم تا نداره گفت تا زمان مرگ گفتم نه  نه  نه  نمی خوام

تا داشته باشه گفتم برای همیشه گفت باشه  گفت واسه دوستیمون یه نشونه

بذاریم گفتم شکلات هر وقت همدیگر رو ببینیم به هم شکلات بدیم گفت باشه

از اون روز به بعد هر وقت همدیگر رو میدیدیم به هم شکلات می دادیم

من درجا شکلات رو باز می کردم و می خوردم اون بهم می گفت شکمو

نخور من میگفتم دوست دارم اما اون یه صندوقچه داشت که همیشه

شکلاتاش رو توی اون می ذاشت بهش می گفتم چرا نمی خوریش می گفت

 تموم می شه بهش می گفتم بی خیال بخورش میگفت نه تو دوست شکموی

 منی یه سال گذشت دو سال سه سال  5 سال 10 سال 15 سال گذشت

حالا اون بزرگ بزرگ شده امروز اومده برای خداحافظی می خواد بره

می گه که زود می یاد امامن باورم نمی شه  یادش رفته که برام شکلات بیاره

 اما من یادم نرفته شکلات رو دادم بهش اونم زود باز کرد و خوردش حتی یادش

 رفته بود که صندوقچه رو با خودش بیاره من بهش نگاه کردم و اونم خیلی راحت

 خداحافظی کرد و رفت .............

میدونتی فرق لبخند تو با مال من چیه؟ تو وقتی شادی میخندی من وقتی تو شادی میخندم.

خداوندا
اگر روزی بشر گردی زحالم باخبر گردی
پشیمان میشوی از قصه خلقت
از این بدعت
زمین و اسمانها کفر میگویی
نمیگویی؟
صد در صد...!

  گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

                  به شرط آنکه گهگاهی تو هم از من کنی یادی

                         خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن

                               اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی

   بی تو بهار تکرار غریبانه ی پاییز است

 برای این خرسندم که در سرزمینی زندگی میکنم

 که نفس پاک تو آنرا عطر آگین ساخته است

           . بهترینم

هنگامیکه  کبوترپرشکسته درآشیانه از غم می نالد

                   هنگامیکه بلبل افسرده از جور خزانبه یاد گل برزمین بوسه میزند

               هنگامیکه آخرین برگ پاییزی نقش بر زمین

                     میشود آن هنگام مرا یاد کن.

            روزی که جان فدا کنمت باورت شود دردا که جز به مرگ نسنجند قدر مرد

من زاده دامان غمم هیچکسم نیست

                       جز اشک در این غمکده فریاد رسم نیست

ای درد بیازار مرا هرچه توانی

                       خوش باش که میمیرم و کس داد رسم نیست

                     بیا بنویس دردهای دلم را

                                      قلم نالید و گفت جان برادر

                                                       ندارم طاقت این بار غم را ...

   وقتی که تنهایی می یاد حس می کنم که بی کسم                      

                                                                   ترانه هام می سوزنو بریده می شه نفسم

       ثانیه ها نمی گذرن هیچ موقع فردا نمی یاد

                                                               دلم می گه زندگی رو با این همه درد نمی خواد

وب قبلی من بود اما .........

این آدرسشه دوست داشتی یه سری بهش بزن ممنون یا حق.......

http://elyas-askari.blogfa.com/

من غم فروشی دوره گردم؛ باشادی بیگانه ام، تنهای را دوست دارم.

من هم رازوآوازنامی دلهایم ازدنیاگریزانم وازکامرانی تنها چیزی نمی دانم.

من مرداب عظیم دردهاوبخششهایم وخنده هارا نمی شناسم چون معبود ناکامیهایم.

وهرگز الهه شادیها و امواج حق آلود دریای بیکران زندگی راکه به زیرشلاقهای سرد فرود

می آید را ندیده ام.