من غم فروشی دوره گردم؛ باشادی بیگانه ام، تنهای را دوست دارم.

من هم رازوآوازنامی دلهایم ازدنیاگریزانم وازکامرانی تنها چیزی نمی دانم.

من مرداب عظیم دردهاوبخششهایم وخنده هارا نمی شناسم چون معبود ناکامیهایم.

وهرگز الهه شادیها و امواج حق آلود دریای بیکران زندگی راکه به زیرشلاقهای سرد فرود

می آید را ندیده ام.

هرگز نشد بياي پيشم بگيري دستاي منو

بدوني من عاشقتم گوش کني حرفاي منو

سفر همیشه قصه رفتن و دلتنگیه

به من نگو جدایی هم قسمتی از زندگیه

همیشه یه نفر میره و آدمو تنها می زاره

میره و یه دنیا خاطره پشت سرش جا می زاره

همیشه یه دله غریب یه گو شه تنها می مونه

یکی مسافر و یکی این ور دنیا می مونه

بیا و برای کوچه ای که بی تو لبریز غمه

ابری تر از آسمونش ابرای چشمای منه

بیا واصه خونه ای که محتاج عطر تن توست

بیا واصه پنجره ای که عاشق دیدن توست

بیا بیا بیا.....................

براي رسواييِ اين دلِ بيچاره

تنها همين گونه هاي خيس؟

                                   همين دستهاي يخ کرده؟

                                     و همين لبهاي لرزان

میدانی درد بی درمان چیست؟؟

                               دردیست که درمان ندارد عشقیست که معشوق ندارد

 بوستانیست که گل ندارد گلیست که بلبل ندارد

                                        بلبلیست که دل ندارد دلیست که قرار ندارد

 قلبیست که ایمان ندارد وسرانجام مطلبیست که پایان ندارد