گفتم تو شيرين مني؟گفتي تو فرهادي مگر؟------

گفتم خرابت مي شوم---گفتي تو ابادي مگر؟------

گفتم اسيرت مي شوم----گفتي تو ازادي مگر؟-----

گفتم صدايم مي شنوي؟----گفتي تو فريادي مگر؟-----

گفتم که من عاشق شدم گفتي تو دلداري مگر؟----

گفتم که رخه من ببين-----گفتي که زيبايي مگر؟------

گفتم که اين شعرم بخوان---گفتي که سلطاني مگر

كاش مي شد بار ديگر سرنوشت از سر نوشت

 كاش مي شد هر چه هست بر دفتر خوبي نوشت

كاش مي شد از قلمهايي كه بر عالم رواست

 با محبت , با وفا , با مهربانيها نوشت

 كاش مي شد اشتباه هرگز نبودش در جهان

 داستان زندگاني بي غلط حتي نوشت

 كاش دلها از ازل مهمور حسرتها نبود

 كاين همه اي كاشها بر دفتر دلها نوشت

تاحالا دل تنگ کسي شدي؟ اصلا ميدوني دلتنگي چيه؟

 اونم ازبدترين نوعش؟

 بزرگترين دلتنگي اينه که بدوني اوني که دوسش داري

 هيچوقت ماله تو نميشه.

 اينه که بدوني يه روزي ازکسي که دوسش داري بايد جدا بشي

 چه بخواي چه نخواي

عمریست که پی تو،راهی زیاد پیمود                                  

   حال که به تو رسیده ام از من نشانم را می خواهی

من از کشور عاطفه،استان مهر،شهر دوست

                             میدان گذشت،خیابان وفا،کوچهء با تو بودن

پلاک عدد عمر،به تو سلام می کنم   

                      سلامی نه از روی ریا و جهت ارضای هوس 

بلکه سلامی به صداقت شبنم

                                                 سلامی به یکرنگی گل.

گیرم بازهم بیایی و از عاشقی بخونی

                              گیرم تادنیا دنیاست بخوای پیشم بمونی

             روز غمم نبودی خوشیت با دیگرون بود

                                منو به کی فروختی اون ازما بهترون بود

             میای بیا ولی حیف ، حیف دیگه خیلی دیره

                                     حالا که خاطراتت یکی یکی میمیره

             کی گفته بودکه تنهام وقتی تورو ندارم

                                   بازهم میگم بدونی منم خدایی دارم

            برگشتی اما انگارتو باختی توی بازی

                              غرورتم شکستن بی چیت داری مینازی ؟

 می رسد روزي كه بي من روزها رو سر كني

 مي رسد روزي كه مرگ رو باور كني

 مي رسد كه تنها در كنار قبر من

 شعر هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني

هميشه انقدر ساده نرو و مگذر

 لااقل نگاهي به پشت سرت کن

 شايد کسي در پي تو مي دود

 و نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند

 و تو... هيچ وقت او را نديده اي

شعر من قصه ی تنهایی هاست

       سخن کهنه ی بی مهری هاست

      شعر من قصه ی غصه ی من است

     راز سر به مهر این دل من است

     شعر من سرور هر شب من است

    التیا م زخم کهنه ی من است